Lerici, Ligurya'nın doğu ucunda denize bakan küçük bir amfi tiyatro gibi konumlanır - pastel renkli evler, palmiye ağaçlarıyla sıralanmış bir sahil promenadı ve Şairler Körfezi'ne göz kulak olur gibi duran bir kale.

Camogli, denizden bakıldığında koyu yeşil tepelerin önüne dizilmiş - pembe, limon, terrakota - sulu boya renklerinden oluşan bir sıra gibi görünen küçük bir Ligurya balıkçı kasabası.

Noli, neredeyse gerçek olamayacak kadar düzenli görünen Ligurya yerlerinden biridir - pastel renkli evler, palmiye ağaçlarıyla çevrili bir sahil promenadı ve denize sadece birkaç adım uzaklıkta saklı bir ortaçağ merkezi.

Atrani, Amalfi Sahili'nin minyatürü - merdivenlerin, gölgeli sokakların ve güneşli terasların dantel gibi örüntüsü; suyun sesi sizi gerçekten hiç bırakmıyor.

Tropea büyük değil ve bu da onun büyüsünün bir parçası. Bir an kendinizi balkonlar arasında çamaşırların dalgalandığı bal rengi sokakların labirentinde buluyorsunuz; bir sonraki an ise uçurumdan aşağıya bakıp, kumun üzerine dökülmüş cam gibi görünen suyu seyrediyorsunuz.

Positano ile Amalfi arasında saklı duran Praiano, Amalfi Sahili'nin daha yumuşak bir yorumu. Daha az kalabalık, daha sakin sabahlar, uçurum kenarında bir deste kart gibi üst üste dizilmiş güneşli teraslar.

Castellammare del Golfo'da sıcak akşamlar deniz tuzu ve ızgara kılıçbalığının kokusunu taşır.

Civitavecchia feribotlar ve kruvaziyer gemileriyle ünlüdür, ama liman kapılarının dışına adımınızı atar atmaz hava zaten tuz ve ılık taş kokar. Kaldırımda bavul tekerleklerinin sesini duyarsınız, bir scooter hızla geçer ve bir yerde kahve makinesi küçük bir buharlı lokomotif gibi espresso tıslatır.

İtalya'nın topuğunun en ucunda, Santa Maria di Leuca iki denizin el sıkıştığı yerde bulunur.

Scilla, biri Güney İtalya dediğinde aklınıza gelen türden bir sahil kasabasıdır - bir uçuruma tutunmuş taş yığını, iskeleye yaslanmış beyaz balıkçı tekneleri, çakılları sayabileceğiniz kadar berrak deniz.

Marzamemi, bal renginde taşların parlak mavi denizle buluştuğu ve tuz ile ızgara balık kokusunun dar sokaklarda yayıldığı, Sicilya'nın güneydoğu ucunda güneşle yıkanmış bir balıkçı köyüdür.

Kireçtaşı kayalıklarının üstünde konumlanmış ve Adriyatik tarafından yıkanan Polignano a Mare, biri tarafından tamamlanmayı unutulmuş bir suluboya tablosu gibi hissettiriyor - tamamen gökyüzü, tebeşirimsi duvarlar ve sürekli değişen ruh halleri olan bir deniz.